De 4e ronde alweer voor de SSC B tegen ASC B uit Alphen. We speelden tegen de koploper; dit werd ons ook nog even toegezegd door de teamleider van het A-team. Gelukkig konden we rekenen op de aanwezigheid van het C-team. Zij speelden hun wedstrijd die verplaatst was door de winterse omstandigheden ook. Waar we ook op konden rekenen waren de lekkere schaakkoekjes van Maaike. Jelle maakte er gelijk gebruik van door de tegenstander ermee te intimideren. ‘Ik heb alvast een witte pion gewonnen,’ zei hij tegen zijn tegenstander. Na het praatje en mededelingen was het tijd om de klokken te starten en de tegenstanders een goede partij te wensen.
Ik zat zelf op bord 5. De indeling was gemaakt op basis van de stand van de competitie met hier en daar voorkeuren van de spelers. Kas was er helaas niet bij en daardoor miste Maaike de tactische verdeling. Herman moest ook verstek laten gaan, maar gelukkig was daar Ben Zee. Hij was ‘positief en paraat’ om in te vallen.
Na een kwartier keek ik op de borden om mij heen. Johan ging als een haas door de partij van hem heen en daar stond hij al snel een stuk voor. Maaike had het lastig en kwam in de opening een centrumpion achter te staan. Andere borden gingen redelijk gelijk op. Niet veel later won Johan zin partij (1-0). Mijn partij ontwikkelde zich ondertussen in een typische Koning-Indische partij, waarbij ik het centrum dicht had zitten en langzaam op de koningsvleugel vooruit schoof.
Halverwege de avond moest Frans op bord 2 zich gewonnen geven. Hij kwam nog wel goed uit de opening, maar werd daarna toch verslagen (1-1). Ben Zee naast me had ondertussen ook een pionnenvoordeel en dat zag er goed uit. Maaike vocht terug uit de opening en ik hoorde haar zeggen ‘Eindelijk ook een pion gewonnen.’
Mijn tegenstander werd zo onder druk gezet dat hij, in tijdnood, een blunder maakte door de dames af te ruilen. Waardoor ik dreigde met mat als hij mijn koningin terug pakte. Met nog maar 30 seconden op de klok gaf hij op (2-1).
De hele partij:
Naast me maakte Ben het nog een beetje spannend door de tegenstander met een paard nog wat kansen te geven. Maar hij zag de winst en het 3e punt was binnen. Maaike streed op bord 6 voor wat ze waard was, helaas was het voordeel als dame te spelen weg, omdat ze tegen een andere dame zat.
Jelle gaf vooraf aan: ‘Laat mij maar met zwart aanmodderen vanavond.’ Dat aanmodderen deed hij heel goed. Met 2 pionnen voor en de dames op het bord zag het er goed uit. Ik fluisterde nog in dat het inmiddels 3-1 stond, zodat hij wist dat remise ook goed was. Maaike kon inmiddels de pion niet stoppen en werd schaakmat gezet (3-2).
Alle ogen waren nu gericht op Jelle. Hij zocht naar een goede manier om de dames af te ruilen. In de zoektocht werd de koning van de tegenstander actiever. En werd het nog spannend wie er ging winnen. Na herhaling van zetten werd het toch remise. En zo was de winst tegen de koploper binnen (3,5 – 2,5). Geweldig resultaat! Volgende ronde gaan we op deze weg door. Recht door Zee als een Haas over de koningsvleugel.
Menno H.
Pingback: Voor zoete koek