Het nieuwe jaar begon al snel met een ongekend mooie witte wereld. Het is alweer lang geleden dat er zulke mooie sneeuwtaferelen te zien waren: prachtige natuur, bomen die aan een kant bestoven zijn met een wit jasje, sneeuwpoppen in diverse soorten en maten, kinderen op sleetjes, blije gezichten. De keerzijde van dit alles was de onbegaanbaarheid van de wegen, reden waarom de eerste clubavond van het jaar afgelast werd en de zaal open zou zijn voor vrij schaken. Ook de externe wedstrijd tegen Reynaerde van ons derde team werd om dezelfde reden uitgesteld.
Park Rusthof, hoofdingang
Nieuwjaarsschaak
Toch nog 11 man en 1 vrouw strompelden naar het clubhuis, inclusief Steven die na twee maanden door Japan gereisd te hebben weer kwam schaken – fijn dat je er weer bent, Steven! – en alwaar na diepgaande discussies over de spelvorm van die avond, inclusief stemronde, besloten werd tot een avondje rapid, vier rondes. Er werd zelfs een prijs uitgeloofd – een consumptie – voor de winnaar, om degene die liever wilde snelschaatsen tegemoet te komen, dan wel eerst even winnen, natuurlijk.
De warme koffie met speculaas vonden meteen gretig aftrek; de mens wil immers ook van binnen goed verwarmd worden.
Random
De eerste ronde was een random indeling. Als het random is mag ik altijd meteen tegen een heel sterke tegenstander en deze keer was het Frank die het ook nog eens nodig vond met de Orang Oetan te beginnen. Had ik daar niet iets over gelezen in het jubileumboek (door mijzelf samengesteld). Ja, dat wel, maar dat was natuurlijk allang uit mijn systeem, als het er überhaupt ooit in gezeten heeft, en ik was er natuurlijk totaal niet op voorbereid. Ik hield nog wel even stand maar daarna zag ik mijn gelederen snel uitdunnen en was de buit voor Frank binnen. Nou ja, hij moest van ver komen (letterlijk, zeker niet in deze partij), dus ik gunde hem ook wel een puntje. Vooruit.
‘Dan mag ik nu zeker tegen Jan B,’ grapte ik tegen wedstrijdleider Menno H, nadat hij de nieuwe indeling voor de tweede ronde bekend zou maken. En inderdaad, Jan B. it was.
Ik ging er wat beter voor zitten en ik wist zelfs ergens een pion voor komen te staan, waarop Jan remise aanbood. ‘Je weet dat ik nooit remise van je aanneem, want dat gelooft niemand hier,’ bromde ik. Toen Marco een aantal zetten later kwam kijken en ik natuurlijk toch best een half puntje wilde hebben, vroeg ik hem: ‘Is het remise?’ ‘Nou,’ zei Jan, ‘het is zeker beter voor wit.’ En wit, ja, dat was ik. ‘Dat is zeker zo,’ lachte Marco overtuigend. ‘Dan bied ik remise aan,’ sprak ik zakelijk. Jan accepteerde en mijn halfje was binnen. ‘Even een fotootje van de stelling maken als bewijsstuk A,’ voegde ik er nog aan toe. Waarvan afdruk.
Bewijsstuk A: Maaike vs Jan B.
Ronde 3
De derde ronde speelde ik tegen Jelle K. Jelle had heel lief aangeboden in de groepsapp om iedereen die liever niet over de gladde wegen naar ’t Onderdak ging, op te halen. De meesten kwamen echter wandelend.
Jelle had nog iets tegoed van me na de laatste keer en dat wist ik deze keer te verzilveren. Ik had er ongetwijfeld meer zetten voor nodig dan de routiniers onder ons, maar het resultaat telt, nietwaar? Jelle nam het sportief op, zelfs terwijl hij al twee nullen te pakken had. Held!
De laatste ronde mocht ik tegen Steven en ik dacht natuurlijk dat ie wel uit vorm zou zijn na die weken van afwezigheid. Moet je zelf wel scherp blijven, natuurlijk. Niet dus en zo schoof hij zijn stukken tactisch naar de overwinning (Lees: maaide hij genadeloos al mijn pionnen eraf en gaf ik hier en daar ook nog wat stukken weg, nadat ik gemist had dat ik een paard kon winnen. Te haastig gespeeld, stom.).
Goedgemutste winnaar Menno H.
We have a winner!
Na deze ronde was het tijd voor de uitslag. De winnaar was allang bekend, maar de wedstrijdleider stond nog te schaken en ondanks aandringen maakte hij geen aanstalten de eindstand op te lezen. Dus pakte ik de lijst maar en las de resultaten op, te beginnen met nr. 12. De reden waarom de WL had verzaakt de uitslag te delen wist ik natuurlijk al, bescheiden als deze man is. Want op de eerste plaats, met 3,5 uit 4 (!) is geëindigd ….. Menno H! Van harte Menno, echt heel knap gedaan. De beloning was een colaatje én natuurlijk de traditionele opdracht aan de winnaar: jij moet een stukje voor de website schrijven. Dat wilde Menno wel doen, maar andere werkzaamheden verhinderden dat. Wat jammer is, want ik hoopte natuurlijk dat hij zijn geheime wapen hier uitgebreid zou delen … Ja, I know, dream on …
De eindstand was:
| Rang | Punten | Naam |
| 1 | 3,5 | Menno H |
| 2/3 | 3 | Frank |
| 2/3 | 3 | Jelle V. |
| 4 | 2,5 | Marco |
| 5/8 | 2 | Paul |
| 5/8 | 2 | Marcel |
| 5/8 | 2 | Steven |
| 5/8 | 2 | Jan B. |
| 9/10 | 1,5 | Maaike |
| 9/10 | 1,5 | Menno D. |
| 11 | 1 | Ben Z. |
| 12 |  |
Jelle K. |
Ronde-uitslagen
De nazit was als altijd gezellig en nadat we gezamenlijk de boel opgeruimd hadden, werden Jan en ik onder escorte naar huis gewandeld. Wat zijn jullie toch zorgzaam 🙂
Volgende week waarschijnlijk twee externe wedstrijden die beide thuis gespeeld worden: Sassem B speelt tegen ASC B, en – als de tegenstander tenminste ook kan – speelt SSC C de uitgestelde wedstrijd van 6 januari tegen Reynaerde E. Zet ‘m op en doe er wat nuttigs mee, mannen!
Maaike
