Met nog maar één wedstrijd te gaan, staat Frank P. met een niet meer in te halen puntentotaal bovenaan en is dus nu al clubkampioen! De laatste wedstrijd moest hij tegen Ignace; zou hij verliezen, dan waren daar nog Marcel én Paul in de achtervolging met kans op de titel. In de praktijk maakte alleen Marcel nog kans, want Paul meldde voorafgaand aan de speelavond in de clubapp dat hij ‘laterrr’ zou komen, dus niet zou spelen en daarmee zijn kansen op de titel definitief vergooide. Maar laten we de belangrijkste spelers van deze avond zelf aan het woord laten: Keizer Frank én Keizer Ignace! Interessant om te lezen hoe vooral de onderlinge wedstrijd tussen beide heren door henzelf beleefd werd. Eerst de kampioen maar even, ook, omdat hij zijn verhaal begint met ronde 31.
De 31e ronde
Nog maar drie rondes met wederom een aantal topwedstrijden. Frank was gekoppeld aan de terug van weggeweest Jan B (het gras is gemaaid). Het was een enerverende wedstrijd waarbij Jan met een mooie tussenzet de stelling naar zich toe trok. De twee verbonden vrijpionnen waren dodelijk en zo volgde een derde nederlaag voor de ranglijstaanvoerder. Bij Marcel tegen Roel ook een spannend duel met als inzet de tweede positie, na een lang gevecht trok Marcel aan het langste eind. Bij Ignace tegen Jan J een degelijke overwinning voor Ignace die daardoor verder naar boven opschoof (5)
Verder bovenin nog remises bij Ben Z versus Menno v D en Jelle V versus Ron; na lange strijd werd bij beide partijen remise overeengekomen. Voor overige uitslagen zie website.
De 32e ronde:
Met nu dan de voorlaatste ronde op het programma. Voor de toppers natuurlijk spannend: wie treft wie. Dat werd Ignace – Frank. , Marcel – Frans , Roel – Ben Z en Menno v D – Jan B. Paul moest helaas afzeggen. Vooraf was al duidelijk dat Frank de laatste ronde niet aanwezig zou zijn, een overwinning vandaag was noodzakelijk om niet ingehaald te kunnen worden. Bij Marcel de druk dat hij moest winnen om kans te maken op de titel in de laatste ronde. Voor de overige spelers natuurlijk nog te spelen voor een mooie eindklassering.
De partij van Jan B en Menno eindigde plotseling toen Menno iets over het hoofd gezien had en hij opgaf.
Voor Roel een rustige strategische overwinning waarmee hij goede zaken deed in het klassement.
De witte stukken van Marcel zetten Frans zijn stelling flink onder druk, hij had zelfs een kwaliteit geofferd. Ter compensatie had hij een mooi loperpaar. Frans verdedigde zich goed en probeerde ook actief te blijven, de kwaliteit werd teruggegeven en Frans hield het betere van het spel. In het vervolg trok Frans de stelling naar zich toe en won de partij.
Ignace had vanuit de opening al snel een paar kleine nadeeltjes, tegenstander heeft het loperpaar en een geïsoleerde pion is ook een gewillig aanvalspunt.Voor Frank betekent het de druk verder opvoeren: na de eerste pion werd ook een tweede en derde buit gemaakt, het enige probleem zou nog de ongelijke lopers kunnen worden!? Dat werd opgelost met een matdreiging waarbij de loper verloren zou gaan, maar Ignace gaf op. De opvolger van Piet Bakker is bekend!
Frank
En nu laten we Keizer Ignace aan het woord. Hoe beleefde hij zijn partij tegen Frank, en de partijen van de anderen? Een mooi inzicht in de gedachtengang van beide heren.
Keizer Ignace:
Zou het Frank gaan lukken, in de voorlaatste ronde van de competitie al kampioen te worden?
Hij had nog zo z’n best gedaan om het weer spannend te maken. Zijn grote voorsprong was aan het slinken na zijn nederlaag in een ronde eerder, en hij zou er de laatste ronde niet bij zijn. We weten wat dat betekent met dat meesterlijke Keizersysteem: NUL punten scoren. Er waren nog 3 spelers in de achtervolging die nog een kans maakten.
De spanning was voelbaar. Men liep wat gestressed rond. Nog even en de loting werd bekend gemaakt. Wie zou de zware taak krijgen Frank een nederlaag te bezorgen en zo de achtervolgers een kans te geven…? Nog even en daar was de loting. Tja, niet zo mooi! Ikzelf, uw swingende verslaggever, kreeg deze eer toebedeeld! Dat zou een partijtje worden!
Zestien spelers zouden deze ronden de messen op tafel smijten en er op los hakken!!
Na wat geroezemoes, koffie halen en zo, begonnen de partijen. Een diepe stilte daalde neer in het speellokaal. Het tikkend geluid van de klokken was duidelijk hoorbaar. Maar wacht eens, het zijn van die elektronisch multifunctionele apparaten, niks tikken! Jawel, toch wel, je moest ‘m ook af en toe indrukken als je een zet gedaan had en dat hoorde je een soort klik. Of tik.
Aan mijn bord, Ignace – Frank, leek het aanvankelijk min of meer gelijk op te gaan. Er verscheen een Scandinavische verdediging op het bord en ik dacht dat wel even goed af te handelen… maar toch ging het niet helemaal naar wens. Na een zet of tien waren de Dames en wat stukken al van het bord en stond er een geïsoleerde pion van mij in het centrum te wankelen. Lastig, maar moest wel te houden zijn. Dacht ik. Langzaam voerde Frank de druk op. Met meesterlijke verdedigingszetten wist ik de pion voorlopig te behouden… maar uiteindelijk ging die toch verloren. Ach, één pionnetje, dacht ik nog. We gingen zo te zien op weg naar een eindspel met elk een toren en een loper van ongelijke kleur. Even de torens zien te ruilen en kom er dan nog maar eens door! Mijn Koning stond benauwd wat toe te kijken terwijl Frank’s Toren en Loper naderbij slopen… Er ging nog een pionnetje verloren. En warempel nog een! Inhalig mannetje, die Frank! Zeker veel pluspionnen nodig om eindelijk een keer te kunnen winnen! Maar goed, ik zag al mogelijkheden gloren om met mijn Toren en Loper een tegenaanval te lanceren. Hup, daar pakte ik een pionnetje terug! Nu mijn loper nog op de diagonaal van f7 manoeuvreren en… Hak! Zaag!! Het leek de goede kant op te gaan! Ondertussen zwalkten Frank’s Toren en Loper doelloos rond mijn Koning. Een triest gezicht. Probeerden zeker een matje te geven! Hoe zielig. Dat zou niks worden, dat zie je zo! Wriemel maar verder terwijl ik mijn gang ga! Nog even en ik zou met mijn volgende zet Dood en Verderf zaa….
Maar wacht. Opeens gebeurde er wat. Mijn Koning werd zowaar Schaak gezet! De brutaliteit!! Geen probleem, gewoon even opzij! Er volgde warempel nóg een schaak!! Hou toch op man! Lukt toch niet!! Weer even mijn Koning opzij en… Maar hola. Waarheen?? Heb ik dan toch even niet opgelet, zo druk als ik was met het plannen van een gruwelijke tegenaanval? De Koning dan maar daarheen… nee, kan niet, dan maar een ander plekkie… Kan óók niet. Dan maar weer een ander….. Oooohhh…!!! ER WAREN GEEN PLEKKIES MEER!! Ja, nog eentje maar dan was het de volgende zet over en uit! De afgrijselijke waarheid drong tot me door. Zou ik tegen een vette nul aanlopen…?? Ja, dat zou ik. Geen houden meer aan. Hoe vreselijk. Ik ging naar het ene plekkie waar ik tegen geheid verlies zou aanlopen. Goed! Maak er maar een einde aan! Geniet van de overwinning!! Het moet maar!!
Ik schudde Frank de hand. ‘Gfjkleikvcerd…’ zei ik.
‘Watte?’ zei Frank. Ja, het kostte me weer moeite om dit uit m’n strot te krijgen. ‘Gefeliciteerd…!’ zei ik.
‘Ahh, dank je,’ zei Frank.
‘En eh…. Gvjkloikcvceird… met je kampioenschap.’
‘Ik snap het,’ zei Frank.
Er werden ook andere partijen gespeeld. Bij een aantal ging het er wild aan toe. Neem bijvoorbeeld de partij Marcel – Frans. ‘Ach ja,’ vertelde Marcel later, ‘ik dacht mijn gebruikelijke tactiek te volgen van fijn wachten tot de tegenstander een fout maakt en dan keihard toeslaan! Maar hij maakte geen fout! Ging gewoon door! Kwam die fout nou een keer?! Nee!! Hoe vreselijk! Uiteindelijk maakte IK zelf een fout en ik ging er aan! Uchh!! Weet je wat er gebeurde?!’
‘Nee,’ zei ik.
‘Uiteindelijk zag ik dat ik het onheil niet meer kon stoppen en ik zei: “Nou, ik geef maar eens op!”’
‘Hoho!’ zei Frans, ‘dat gaat zo maar niet!’
‘Hèh-hûhh,’ zei Marcel, ‘wat nu?!’
‘Je zit weer te leuteren tijdens een partij!’ zei Frans, ‘doe je wel vaker! Mag niet! Regels!! Lag je soms te maffen, vorige week toen ik van alles uitlegde over etiquette! ARBITER!!’
Jawel, beste lezers, het gebeurt niet vaak dat de arbitrage er bij wordt gehaald!
‘Daar ben ik,’ zei Frans. ‘Ik was er eigenlijk al. Jawel, een heterdaadje! Zie je niet vaak! Overtreding van de etiquette, regels en zo! Een duidelijk geval!’
‘Wat is dit!’ pruttelde Marcel.
‘Ik heb geen andere keuze dan je partij verloren te verklaren!’
‘Ja, maar, ik wou net opgeven!’ protesteerde Marcel.
‘Te laat!!’ riep arbiter Frans triomfantelijk. ‘Nul – Eén!’
Ook bij de andere partijen was het af te toe vuurwerk. Bijvoorbeeld Maaike – Ko, waarbij Maaike na een tijdje dacht, nou niet het arrogante mannetje gaan uithangen want dan word ik boos! En ze won!
Of Roel – Ben Z.: Ben kwam meesterlijk uit de opening waar Roel weer eens zat aan te klungelen. Dit wordt niks, dacht Roel maar ik ga gewoon door. Wie weet geeft Ben z’n Dame weg! Kan best! De bal is rond! Het bord is vierkant! Het werd niet de Dame, maar Ben zag de juiste voortzetting niet, verloor een pion en Roel kroop door het oog van de naald en won alsnog.
Neem bijvoorbeeld Ron – Ben R: Ron speelde natuurlijk weer Engels. Ben had moeten weten hoe dat ging maar hij was het toch even vergeten, gaf een pion weg, dacht ontzaglijk lang na en ging door de vlag.
Bob – Herman, 0-1: Een ware veldslag waarvan ik verder geen info heb. Maar dat geeft niet, uit de lichaamstaal van de beide combattanten kan ik wel afleiden hoe het ging. Doffe blik, hangende schouders, slepende tred, jaja, duidelijk. Zo te zien na zware strijd een meesterlijke blunder.
En Menno D – Jan B: Weer een overwinning van Jan, die er niet zo vaak is. ‘Hoe kan dat nou,’ zei Jan tijdens de après-schaak, met hier en daar een wijntje en een biertje, ‘ik kom bijna nooit, zit het grootste deel van het seizoen in Frankrijk te larven en nu sta ik opeens zesde!’
Marco – Jelle V: Ging gelijk op, remise.
Toen alle partijen gespeeld waren en duidelijk werd dat Frank de nieuwe clubkampioen is, werd er nog uitgebreid geproost. Frank had twee flessen champagne mee om zijn kampioenschap uitgebreid te vieren!
Ik proostte ook maar mee. Ach ja, het moest maar, terwijl ik dacht hoe mijn seizoen verlopen was:
Ignace’ impressie van seizoen 2025-2026 ©Ignace Rood
Ignace
Na afloop bleef het nog lang onrustig met de nodige champagne en nootjes …
Hieronder nog een foto-impressie en veel dank aan beide heren voor het delen van hun ervaringen!
Met nog één speelavond op 26 mei en de slotavond op 2 juni te gaan, zit het seizoen er bijna weer op. Wat jullie nog tegoed hebben is het verslag van de laatste externe wedstrijd van SSC B, die hoop ik dit weekend te kunnen publiceren.
Maaike
Wat een fantastische proza allemaal. Wat hebben wij toch een geweldig fijne club.
Absoluut!
Wat een superleuk verslag mannen, en wat was het weer een zeer geslaagde clubavond!