De houtstapel van Frank P. (foto Frank P.)
De groepsapp stond zowat roodgloeiend door het aantal afmeldingen, waardoor we vreesden niet verder dan een vierkampje te zullen komen. Dat viel echter reuze mee, bij het optrekken van de rook bleken er toch nog veertien spelers te zijn aangetreden. Het zou niet meer gaan om de titel, want die is immers vorige week al vergeven aan Frank, waardoor hij niet uit Frankrijk terug hoefde te keren om er nog een keer op los te hakken. En dus kon hij zijn energie gebruiken voor het échte sprokkelwerk. Het lijkt wel of iedereen die regelmatig in Frankrijk verblijft vooral bezig is met de natuur. Jan B. zit altijd op de zitmaaier, Frank beult zich af met het bijltje waarmee hij dus vaker hakt.
Indeling slotronde
Even gelukkig
We waren gelukkig even en dus kon Roel de indeling bekend maken. Hij keek me aan met een blik van: daar word je niet blij van, maar dat werd ik wel degelijk, ik mocht namelijk tegen Thom, leuk!
Maar daar ging het deze avond natuurlijk helemaal niet om, het ging om serieuzere zaken, namelijk om het zilver en brons van het seizoen. Die strijd moest geleverd worden met de laatste indeling van dit seizoen (zie afbeelding).
Roel stond op dat moment tweede en Marcel derde, maar die laatste was er niet en kon dus ook niet scoren, behalve de zogenaamde ‘afwezigheidspunten’. Dat je toch punten kunt verdienen door niet te komen, blijft een bijzonder fenomeen; had dat vroeger maar op school gegolden, dan was ik ieder jaar bovenaan geëindigd! Verder stond Paul vierde en maakte dus ook nog kans op de tweede plek.
Rumoerig
Sinds de etiquette-les van Frans lijkt het wel steeds rumoeriger te worden in de speelzaal. Voor aanvang al, als er links en rechts nog wat geleuterd wordt, terwijl sommigen al begonnen zijn. Ignace zat schuin tegenover me en zat na vorige week duidelijk in de vechtstand. Dat probeerde Menno te doorbreken door luidruchtig een snoepje te vermalen, maar helaas voor hem, kansloos! Op links klonken even later nogal ‘luchtige’ geluiden van onze wedstrijdleider, die vervolgens als een haas de benen nam. De echte haas zat overigens naast hem en speelde tegen Ben Z. Dat die partij uiteindelijk niet goed afliep voor laatstgenoemde was goed te horen toen er een hartgrondig drielettergreepwoord uit zijn mond viel. Dan hoef je niet te vragen wie er gewonnen heeft 🙂
Frans: groen uitgeslagen
Aan de andere rij zat de jongere haas tegen een b(e)ij. Nu is deze haas een fervent darter, dus kon hij zijn pijlen strak op deze dar richten en met succes! Jan B. zei later dat hij te veel sjabloonzetten deed. Kijk, daar heb ik nou nooit last van, sjabloonzetten, meestal zijn mijn zetten een nieuw ontwerp. Hoe dan ook, Johan kon weer een puntje bijschrijven. Roel speelde tegen Ben R. maar ergens klonken er plofgeluiden toen hij kennelijk iets verkeerd deed en vervolgens meteen opgaf. Weg tweede plek …
Inmiddels had ik zelf Thom al drie keer in zijn tijd iets te drinken aangeboden. Ook heb ik een aantal keer zijn klok ingedrukt. Dat mag natuurlijk ook niet, maar ja, hij vergat dat nogal eens en dat vond ik lullig. Overigens deed hij dat ook een paar keer bij mij, ik denk dat Frans ter plekke groen uitgeslagen zou zijn van zó veel onrechtmatigheden. Maar ja, Frans was er niet …
Partij Maaike – Thom, slotstand
Eindstand
Gaandeweg was het leeuwendeel van de partijen al tot een einde gekomen; hoe de partij van Frits en Ko verlopen is, weet ik helaas niet en van die van Bob tegen Kas weet ik alleen dat Kas het leuk vond om tegen Bob te spelen en content was met een gedeelde punt. De laatste der mohikanen waren Thom en ik, er stond weer eens een fraaie stelling op het bord. In de eindspurt, waaraan voorafgaand Thom zijn dame had geofferd voor twee stukken en ik eerder al een kwaliteit voor twee pionnen had gegeven om druk op de koningsvleugel uit te oefenen, bood hij sportief remise aan, als mooie afsluiting van een mooi potje schaak. Ik accepteerde blij. En niet pas na vijf minuten, deze keer 🙂 En daarmee zag de uitslag van die avond er als volgt uit (zie afbeelding):
Uitslagen ronde 33
In de nazit analyseerden we collectief de partij van Thom en mij nog eens, speelden we nog een potje dobbelschaak, en daarna gingen de gesprekken, zoals meestal, over van alles en nog wat – alles behalve schaken – waarbij lief en leed werd gedeeld, en besloten we eensgezind dat we toch echt de gezelligste schaakclub van Nederland én Frankrijk hebben. Frankrijk? Wat heeft dat er nu weer mee te maken? Tja, dat zijn de raadselachtige slotgesprekken van een toffe schaakavond.
Oh ja, en hoe ziet de eindstand er nu uit? Nou, Frank is dus clubkampioen, nu officieel, dus bij deze (nogmaals) van harte gefeliciteerd, Frank! Paul is sneaky naar de tweede plek opgeklommen en Marcel is geëindigd als derde. De totale eindstand onderaan dit artikel.
Slotavond: Hand and Brain
Volgende week is de laatste avond van het seizoen, dan wordt er geschaakt volgens het ‘Hand and Brain’-principe; er wordt dan in koppels gespeeld. Hoe werkt het? De ene speler van het koppel is de ‘brain’ en de ander de ‘hand’:
- De Brain: Deze speler zegt de naam van een schaakstuk (bijvoorbeeld ‘paard’ of ‘pion’). De Brain mag de exacte zet of bestemming niet verklappen.
- De Hand: Deze speler voert de zet uit. De Hand kiest een stuk van exact het aangekondigde type en verplaatst dit naar een willekeurig veld naar keuze dat legaal is
- Rokade: de Brain zegt in dit geval ‘koning’ (en niet ’toren’). En dan maar hopen dat de hand het begrijpt.
BELANGRIJK! Voor de wedstrijdleider heel fijn om te weten of je komt, dus laat dat even weten! Wij zijn er niet b(e)ij, hopelijk wil iemand anders een verslag van de avond maken en (weer iemand anders?) (veel) foto’s aanleveren, dan kan ik alles in een sjabloon gieten en er een mooi laatste bericht van het seizoen van maken.
Maaike
Eindstand interne clubcompetitie seizoen 2025/2026
