Prolongatie
Het prolongeren van de titel in het snelschaaktoernooi van de gemeente Teylingen op dinsdag 10 februari jl. – en dit keer zonder deelnemers van buiten de Sassenheimse Schaak Club (SSC) – betekende voor mij letterlijk zoals Google dat omschrijft: ‘Het prolongeren van een titel betekent dat een kampioen of winnaar zijn titel voor een volgende periode behoudt.’
Ik ging er vooraf niet vanuit dat dit me weer eens zou gaan lukken, want ik had dit kampioenschap – met de nodige mazzel hier en daar – al in de seizoenen 2023-2024 en 2024-2025 veroverd. Zie de foto rechts van de wisseltrofee in mijn werkkamer. Ik nam die trofee (uit de jaren tachtig van de vorige eeuw) dan ook mee naar de speelzaal in de verwachting dat deze door voorzitter Paul dit keer aan een andere winnaar zou worden uitgereikt. Wie schetst mijn verbazing dat ik dit toernooi opnieuw zou gaan winnen. Het is mijn derde titel en ik liet het kleinood achter om het te laten graveren, er is nog een plekje vrij op het plaatje. Wat trouwens wel grappig is om even te vermelden: mijn naam wordt bij de SSC nog altijd en consequent als Jan Beij geschreven, terwijl ik en mijn familie onze achternaam als Bey vermelden. Op de KNSB-ledenlijst en -ratinglijst sta ik als lid al ongeveer 55 jaar als zodanig vermeld.
Winnaar Jan B. (li) ontvangt de beker uit handen van voorzitter Paul
A-groep
In de A-groep met tien deelnemers (indeling op KNSB rating van februari 2026) moest ik slechts 1 keer het onderspit delven. Maar dat was dan wel tegen de huidige nummer 1 van de interne ranglijst, Frank vd P. De andere opponenten waren allemaal zo vriendelijk om van mij te verliezen. Heel veel materiaal werd mijn kant op gestuurd (lees: weggegeven) en ik kan jullie verzekeren dat het mij wel enigszins verbaasde hoe makkelijk dat allemaal ging. Hoe dan ook ik ben erg blij met deze nieuwe titel met de fraaie score van acht punten uit negen ronden. Het zilver ging naar Frank (7) en het brons ging verrassend naar Marco, waarvan ik al langer vermoed dat zijn schaakniveau hoger is dan hij zelf weet.
Er zijn vast nog wel foto’s van de strijdende 18 matadors. Uw webredacteur Maaijveld (dit keer tevens verantwoordelijk voor het vervaardigen van die heerlijke schaakkoek en schaakhapjes) zal het e.e.a. wel duidelijk maken en heeft daarnaast ook een verslag van de B-groep beloofd.
Jan B./Bey/Beij
B-groep
Voorafgaand aan het snelschaaktoernooi vond er driftig whappverkeer plaats in het bestuur. Was het nu met of zonder increment? De meningen en wensen waren verdeeld en uiteindelijk moesten de notulen van de ALV er aan te pas komen om het oordeel te vellen: zonder increment. Aan het begin van de avond moest dit toch nog even extra onderstreept worden, aangezien op de site had gestaan dat het mét increment zou zijn. Gelukkig was er voldoende afleiding in de vorm van schaakkoekjes én een prijzentafel, met dank aan de opslagopruimimg van de familie Bey, eh Beij? Ik kan er niet meer b(e)ij. 
Terwijl sommigen nog argumenteerden over de extra tijd, anderen zich druk maakten over de indeling, bestudeerden weer anderen de fraaie schaakboeken, inclusief twee werkjes uit de inboedel van een ander schaaklid, Frans D.
Ignace liet zich duidelijk al snel inspireren door een boek van een schaakgrootmeester, toen ik hem hoorde sissen: ‘Bot win ik!’ Nogal bot, vin(d) ik . En ijdele hoop, zoals moge blijken uit de uitslag bij de A-groep. Bernard had inmiddels zijn oog laten vallen op een fraai schaaknaslagwerk en Menno H. toonde meteen interesse in het Bridge voor Dummies, eigenlijk vooral bedoeld voor degene die het na de snelschaakavond wel helemaal gehad zou hebben met het schaken. Daar wij bij SSC zeer soepel zijn werden laatstgenoemde twee werkjes vast ‘gereserveerd’ voor Bernard en Menno, zodat niemand anders ermee aan de haal kon gaan.
Toen er dan eindelijk – na loting – twee groepen zónder increment geformeerd waren, konden we van start. Onze groep bestond uit 8 man/vrouw, de A-groep uit 10 man, zonder vrouwenincrement. Ko was komen kibitzen, maar vertrok toch redelijk snel, aangezien hij zich niet helemaal senang voelde en donderdag extern moest spelen, en daar dus fit voor wilde zijn. Wat een teamspirit!
Winnaar B-groep: Bernard (re) die uit handen van WL B-groep Menno de beker ontvangt
Timmerwerk
Ik mocht de eerste ronde tegen Herman en won na veel getimmer op de klok net op tijd. Punt binnen en mijn avond was goed. Het tempo zat er lekker in bij iedereen en in onze groep pakte Bernard meteen de eerste vier punten op rij! Het mag dan ook verrassend genoemd worden dat hij in de 5e ronde van mij verloor, maar dat deed niets af aan zijn vorm, want uiteindelijk zou hij met 5 punten en op onderling resultaat de B-groep winnen. Ja, laat Bernard maar schuiven …
Tussen de rappe partijen door werd er gepauzeerd, waarbij men zich tegoed kon doen aan – eerst – schaakkoekjes en later op de avond schalen met hapjes. Opmerkelijk dat de tomaatjes altijd tot het laatst blijven liggen, maar uiteindelijk bij gebrek aan beter toch ook maar verorberd worden. Halverwege de avond kwam Kas gezellig buurten, fijn hem weer te zien na een paar weken van afwezigheid.
Met het incrementloze tempo én met twee spelers minder in de B-groep was het toernooi voor het aanstormend talent zo voorbij. Gelukkig was niemand geëindigd met een eierrekje, dus de stemming was alom opgewekt. Bij de prijsuitreiking, die uiteraard plaatsvond voor het aanrecht met kopjes die lagen te wachten in het sop, kreeg Bernard een prachtige beker uitgereikt, die nog even aangepast moet worden van ‘1e plaats B-finale’ (2007/2008) naar ‘Snelschaakkampioenschap B-groep’, maar dat mocht de pret niet deren.
Jan B.: ‘Ik wilde helemaal niet winnen!’ 🙄
Boodschap voor Jan B.
Bezoekersprijs
Toen ook de A-groep klaar was, reikte voorzitter Paul de beker dus voor de derde maal op rij uit aan Jan B. die zo ongeveer de hele avond schouderophalend had geroepen: ‘Ik wil die beker helemaal niet winnen!’ Jaja.
Zoals gezegd vonden de boekenprijzen (meestal) gretig aftrek, en als dat niet helemaal gebeurde, werd simpelweg besloten – door onze arbiter extern Frans D. – dat ‘er ook een prijs voor bezoekers was’ waarna Kas niet ontsnapte aan het Matten.
In de eindstand had Bernard dus, zoals gezegd, gewonnen – op onderling resultaat – met 5 punten uit 7, gevolgd door 2) Johan en 3) Menno met beiden eveneens 5 punten en ranglijst op onderling resultaat. Op de 4e plaats Steven, die achteloos 4 punten in de wacht sleepte, waaronder een punt tegen mij toen hij op 2 seconden van me won. Grrr. Hou hem in de gaten, want Steven scoort gestaag en wordt steeds beter! Frans werd 5e met eveneens 4 punten; 5e omdat hij van Steven had verloren. Ben werd 6e met 2 punten en ik 7e met eveneens 2 punten. In mijn laatste partij wist ik Menno te verschalken met een leuk vorkje, maar gaf meteen mijn loper, die een paard veroverd had, weer weg, toen ik heel slim een pion dekte met mijn toren in plaats van die loper. Het ontlokte mij een kort en zeer krachtig vrouwelijk woord, wat hier en daar bij de heren weer een opmerking uitlokte en dus schrééuwde om herhaling. In de zaal dan, hier niet. Herman werd uiteindelijk 8e, ofschoon hij op de uitslagenlijst als gedeeld 6e staat. Maar dat zag ik pas bij thuiskomst. Het feit dat Menno geen 0+0+0+0+1+0+0 bij elkaar kan optellen (uitkomst Menno: 2), doet vermoeden dat het boek Bridge voor Dummies niet voor niets bij hem terecht gekomen is. Bij bridge draait alles namelijk zo’n beetje om tellen. Veel succes Menno!
En verder iedereen bedankt voor een supergezellige avond! Hieronder nog een foto-impressie.
Maaike
