Bij een 100-jarige club hoort een kampioenschap. Nou, dat hebben we inmiddels gerealiseerd. We – als het goed gaat, spreek je altijd met ‘we’ – zijn in de eerste klasse redelijk goed van start gegaan. We verloren weliswaar met 5-3 maar van een team dat vorig seizoen naar de hoofdklasse promoveerde, daar dan van afzag en in de 1e klasse bleef. Omdat de Zwarte Pion uit Lisse hun vereniging in sterfhuis BV plaatste (alleen nog een jeugdclub) bestaat die hoofdklasse nu uit slechts zeven teams. Beetje vreemde constatering: een team dat niet wil promoveren en een team dat ter ziele gaat. Wie zei er ook alweer min x min = plus? Enfin, in die eerste klasse mochten wij nu een beetje gehandicapt aantreden, want veel spelers konden niet naar Aalsmeer op de 25ste oktober. Niet getreurd, we mochten gelukkig aan twee borden vooruit spelen op de 18e en dat werden Frank en Roel op de borden 1 en 2. Dat ging helaas niet zo geweldig, want zij scoorden tegen twee 1900 plus ratinghouders; om met Frank te spreken een rokade: 0-0. Toen ook nog spelers als Ron (Groningen) en Ignace een vraagteken plaatsten bij hun deelname, werd ik ook nog verrast door een last minute afzegging van Marcel. Ik wilde zelf (nog) niet spelen, maar besloot dus toch maar te gaan en vroeg bovendien Jelle om paraat te staan als invaller. Gelukkig wilde Jelle wel op vrijdag de 25ste warmlopen, maar dat bleek uiteindelijk niet nodig. Ron en Ignace gaven acte de présence en zodoende konden wij aan de overige zes borden de stand (2-0 achter) een beter aanzien proberen te geven.
Een echte wedstrijd
Nou de zes tegen zes ging goed. Vooraf hadden we de twee wissels Bernard en co-captain Paul op hogere borden geplaatst en dat leek lange tijd z’n vruchten af te gaan werpen. Paul hing tegen een sterke speler (1877) lang in de touwen, maar kon het uiteindelijk toch niet droog houden en verloor. Bernard had een eindspel met een kwaliteit meer (T vs P), maar de AAS’er had een gevaarlijke pluspion. Toen Bernard vergat zijn tactische remiseaanbod te plaatsen, werd die AAS-pion zijn waterloo en verloor hij. Hij was er lange tijd flink teleurgesteld door.
Bij Ignace tegen een jeugdspeler (!) zat er op zeker moment een zetherhaling (met schaak) in en vroeg hij netjes of hij remise kon toestaan en dat leek de logische optie (4½-½). Hiermee was in ieder geval de gehate nul van het scorebord. De rest moest daarna alleen nog maar zijn best doen om niet met grote cijfers onderuit te gaan en dat lukte. Sam had een stuk meer (TP tegen T en twee gevaarlijke vrijpionnen) en vroeg eveneens of hij een remiseaanbod (slim van de AAS’er) kon aannemen. Ook die kwam niet lang daarna op het uitslagenformulier. Ron was toen bezig zijn tegenstander op de zevende rij met twee torens op te rollen. Toen zijn opponent nog even snel een zet probeerde op het bord te smijten, mocht dat van Ron niet meer, want hij was door zijn tijd heen. Eerste volle punt voor SSC!
Daarna was ik nog in een tijdnoodduel om met mijn dame de twee torens van de AAS’er te verschalken. In telkens nog enkele seconden op de klok van AAS speler Henk van Leeuwen (ik had nog acht minuten) lukte het mij om een toren te verschalken en gaf hij met een diepe zucht de partij gewonnen. De uitslag van 3-3 op die avond gaf ons een goed gevoel.
Vol goede moed en met vechtlust gaan we door naar de volgende ronde tegen Oegstgeest’80. Kan niet wachten.
Jan Bey.
Super ! Volgende ronde gaan we punten pakken ????