Het Paard

Het springgedrag gekaderd in patronen
de blikken alle kanten op gericht
soms net op tijd een open lijn gedicht
dan weer een aanval met een vork bekronen

Gekenmerkt als één der lichte stukken
maar soms een potentiële zwaargewicht
verliest hij het doel niet uit het zicht
en blijft hij op een koningsstelling drukken

Als je een waanidee de vrije teugel laat
heb je een paard niet langer in de hand
dat ligt aan jou, niet aan je rossinant

Wie dan met bokkensprongen naar de knoppen gaat
die weet: had ik dit goed doordacht
dan was mijn paard nu niet geslacht

© Martien Snoep