Hoewel je zou verwachten dat een stukje over het rapidkampioenschap wel snel gepubliceerd zou worden, heeft het in dit geval toch een paar dagen geduurd. Dat heeft alles te maken met enkele andere ‘verplichtingen’ van uw scribent. Het maakt de overwinning van de rapidkampioen niet minder groots, overigens. Groots is zeker van toepassing in dit geval, gelet op de lengte van de kampioen. Maar eerst even een sfeerimpressie van de vierde en laatste rapidavond.
Daar Menno H. zich afmeldde voor de avond, was de wedstrijdleiding in handen van Roel, die, na de vele discussies eerder dit jaar over de speeltijd, voor de zekerheid nog even informeerde naar het tempo. ‘Vijftien minuten en vijf seconden increment, Roel.’ ‘Oké.’ Toch nog 17 spelers hadden zich gemeld, onder wie ons nieuwe aspirant-lid Thom, AKA* Willem. Willem? Ja, sommige systemen zijn nu eenmaal zo star, dat ze niet toestaan dat er halverwege een competitie ineens een nieuw lid toegevoegd wordt, reden waarom er gebruik gemaakt wordt van de naam van een lid dat al wel op die lijst stond, maar effectief niet meedoet aan die desbetreffende competitie. Vandaar dat Thom – in ieder geval voor de rapid – (ook) luistert naar de naam ‘Willem’. Welkom, Willem! Echt superleuk dat je je hebt aangemeld, en nog wel helemaal vanuit Hoofddorp. ‘Zijn er geen schaakclubs in Hoofddorp?’ zou Marcel V. te S. na afloop in de nazit aan ‘Willem’ vragen. Dit leverde meteen veel commentaar op van de overige aanwezigen. ‘Nee! Er IS geen schaakclub in Hoofddorp, Marcel! Hoe kóm je erbij. Tuurlijk niet! En bovendien is er maar één leuke schaakclub en dat is SSC! Dus hou je mond!’ Als de dood om onze nieuwe aanwinst weer te verliezen, natuurlijk.
Willem had overigens de 1e ronde meteen een ‘oneven’ en derhalve een gratis punt. We doen er immers alles aan om nieuwe leden met punten te belonen, zodat ze niet (meteen) gedesillusioneerd wegrennen, mocht het in het begin nog niet meteen heel soepel gaan. En niemand gaat graag met een eierrekje in diverse vormen en maten naar huis. Maar naast zijn gratis punt verschalkte hij Ron en ging dus met een keurige 50%-score naar huis.
Wie maakt er chocola van?
Na het nodige rumoer in de barzaal voordat de indeling er was, waarbij iedereen zich tegoed deed aan de chocokoekjes (was nou maar gekomen, Menno H!), konden we dan plaatsnemen. Héél erg spannend zou het niet worden, althans niet wie de beoogd kampioen zou worden, daar er één speler was die nog maar 1 punt nodig had om ongedeeld kampioen te worden, makkie dus. Nu deed hij het koninklijk, want hij verzaakte niet die avond, maar ging met 4 punten op rij er zeer verdiend met de titel vandoor en maar liefst 15,5 punt van de te behalen 16. Het gat met nummer twee was 3,5 punt! ‘Maar wie heeft er dan gewonnen?’ hoor ik je vragen. Nog even geduld, want eerst nog even enkele andere wapenfeiten.
Vermeldenswaard is bijvoorbeeld zeker ook onze enthousiaste Jelle K: moest hij in de 3e ronde nog louter eieren voor zijn geld kiezen, op deze slotavond stond hij zijn mannetje en paardje, door maar liefst drie punten te scoren tegen Ko, Bernard en Marcel, zeker niet de minsten. En Steven verdubbelde zijn score ten opzichte van de vorige keer, namelijk 2 uit 4. Ja, vorige keer ook, maar daar zat een ‘oneven’ punt bij. Ben haalde inmiddels alles uit de kast, zoals een indrukwekkende hoestbui, om zijn tegenstanders uit de concentratie te halen – geen zee te hoog voor Ben – en pakte 2,5 punt.
Gehakt
Zoals dat inmiddels traditie is, werd er na twee rondes kort gepauzeerd, waarbij de naar meer hongerende spelers zich tegoed konden doen aan kaas, olijf, leverworst en hamrolletjes met ei. Eveneens traditioneel blijven de cherrytomaatjes altijd over en liggen dan stilletjes te huilen, maar de ‘vergeten’ pinda’s vonden in de nazit alsnog gretig aftrek. Waar er van de hapjes gehakt gemaakt werd, gold dat ook voor sommige spelers. Zo was er in de allerlaatste ronde nog enig explosiegevaar in de ‘gesloten’ zaal toen een toren een veld te vroeg tot stand kwam en de eigenaresse daarvan zich tevreden stelde met zetherhaling en dus remise, want een half ei is altijd nog beter dan een lege dop. De omstanders buitelden in de zij-analyse zowat over elkaar om nog eens omstandig uit te leggen dat de toren een veld verder tot mat had geleid. Oh, werkelijk? Toen de rook opgetrokken was en de omstanders naar de analysezaal gevlucht waren, keken de hoofdrolspelers in deze nog even naar het bord en keerde na een korte en vreedzame analyse de rust weer. De voorzitter vroeg voorziftig of de fotograaf beschikbaar was voor het vastleggen van het overhandigen van de beker en toen was het dan echt tijd om de winnaar bekend te maken! En dat werd zeer overtuigend Frank met, zoals gezegd, 15,5 punten uit 16! Hij had slechts één halfje moeten toestaan aan de nummer 2: Jan B. Van harte Frank, zeer verdiend! Superieur!
Overigens moet wel gezegd worden dat de achtervolgers er werkelijk alles aan hebben gedaan om hun kansjes mee te pakken. Zo scoorde Jan B. maar liefst 4 uit 4 en werd daarmee tweede met 12 punten. Ook Marcel gooide alles in de strijd, scoorde 3 punten en werd daarmee 3e met 11 punten.
Omdat de rapidkampioen van vorig jaar de beker nog thuis had staan (en maar zeggen dat hij die beker helemaal niet wilde winnen, nou, waarom staat hij dan nog thuis, hè, hè, hè????), werd er zolang een noodbeker uit de kast gehaald en symbolisch overhandigd aan Frank P. onder luid applaus van alle aanwezigen.
‘Zeg ‘ns AAAAAA!’ Rapidkampioen Frank P. met (straat)lengte voor op nr 2, ontvangt uit handen van voorzitter Paul de stand-in beker.
Nazit
In de nazit kwamen allerlei onderwerpen aan de orde, waaronder de Commissie van Wijze Mannen. Wijze man Frank, uiteraard nagenietend van zijn eclatante zege, meldde klaar te zijn voor een eerste bespreking waarin het zal gaan over Keizersystemen, Rapidrondes (speeltempo**, increment, aantal rondes) en invulling van de slotavond. We hopen dat de mannen snel bij elkaar komen en inspirerende voorstellen voor het volgende seizoen zullen doen.
Over inspiratie gesproken: de aangekondigde lezing van Frans D. over omgangsvormen, ook wel gelabeld als etiquette, zal verplaatst worden van 10 maart naar een datum in mei. Mogelijk dat Frans dat zelf nog niet weet bij het ter perse gaan van dit artikel, maar het is belangrijk dat iedereen snel weet dat deze voordracht NIET op dinsdag 10 maart plaatsvindt. Dan speelt namelijk ons kranige 3e team, SSC-C, extern (maar wel thuis) tegen de sluwe vos Reynaerde D. Dat zou betekenen dat de spelers van ons team Frans’ inspirerende woorden zouden moeten missen en dat willen we ze niet aandoen. Ook geeft het binnenlopen van de externe spelers tijdens zo’n voordracht onrust. Vandaar dat we dus naar mei uitwijken. De datum wordt t.z.t. bekendgemaakt.
Tot slot nog een sfeerimpressie van de slotavond van de rapid.
Maaike
*Voor wie deze afkorting niet kent: Also Known As
**Het huidige speeltempo bij rapid is wel heel interessant als je ziet wat er op de beker staat … Dus aan het werk Wijze Mannen!!
De eindstand:
Screenshot
